يحيى بن احمد عبد الله السيهرندى
156
تاريخ مبارك شاهى ( فارسى )
ذكر سلطان محمود ناصر الدين شاه سلطان محمود ناصر الدين پسر خرد سلطان محمد شاه بود - چون سلطان علاؤ الدين وفات يافت بيشتر امرا و ملوك كه اقطاعات ايشان سمت غرب بود چنانچه غالب خان امير سامانه و راى كمال الدين مين و مبارك خان هلاجون و خواص خان امير اندرى و كرنال از شهر بيرون آمده جوار باغ نزول كرده مىخواستند به غير ملاقات جانب اقطاعات خويش روند - خواجه جهان را خبر شد ترغيب كرده ايشان را در شهر آورد و بر سلطنت سلطان محمود بيعت كنانيد - بتاريخ بستم ماه جمادى الاول سنة المذكور باتفاق امرا و ملوك و جمهور ايّمه و سادات و علما و مشايخ بر تخت سلطنت در كوشك همايون اجلاس دادند - و سلطان ناصر الدين محمود شاه خطاب كردند - عهدهء وزارت هم بر خواجه جهان مقرر كردند « 1 » - مقرب الملك مقرب خان شده و وليعهد سلطان گردانيدند « 2 » و عبد الرشيد سلطانى را سعادت خان خطاب كردند - و عهدهء باربيگى يافت - ملك سارنگ را سارنگ خان خطاب كردند - و اقطاع ديپالپور بحوالهء او گشت - و ملك دولت يار دبير را دولت خان خطاب كردند - و عهدهء عماد الملك دادند و عارض ممالك گشت - كار اقطاع « 3 » هندوستان از غلبهء كفار نگونسار ضعف « 4 » پذيرفته بود - خواجه جهان را سلطان الشرق خطاب كرده و كار تمام هندوستان از قنوج تا بهار بحوالهء او گردانيدند - در ماه رجب « 5 » رجّب قدره سنه ست و تسعين و سبعمائه با بيست زنجير پيل سمت هندوستان روان داشتند - كفار ديار اتاوه و كول و كهور « 6 » و كنبل و حوالئ قنوج را گوشمال داده در عرصهء
--> ( 1 ) مقرر داشت and B . مقرر كرد M . ( 2 ) B . گردانيد ( 3 ) M . اقطاعات ( 4 ) B . ضعيف ( 5 ) M . رجب سنه ( 6 ) M . كهوره كنيل